Adana Okulları - Türk Büyükleri Şiirleri

Ana Sayfa

Okul Şiirleri

Okul Videoları

Önemli Günler Haftalar

w3c

Oyunlar

Site Haritası

Türk Büyükleri Şiirleri
Türk Büyükleri ile ilgili Şiirler

Fatih'in Rüyası

Yıl bindörtyüzkırkaltı,

Osmanlı sarayında toy bir delikanlı

O sabah heyecanla uyandı

Kanter içinde kalmıştı.

Hemen hocasına koştu

Hocası çoktan uyanmış,

Sanki delikanlının geleceğini

Kuşlardan haber almış.

'Otur Mehmet' dedi,soluklan hele

'Aman hocam bir anlatayım

Ruyamı hayra yorki; huzur bulayım'

Nasıl bir rüya imiş bu?

Sanki almış senin aklını

Başladı Mehmet anlatmaya;

Rüyamda dedi,büyük bir ordu

Deniz savaşını,karadan aldı.

Konstantinapolis denen şehrin rumları,

Latin külahından,üstün kıldı sarığı.

Ve lakin dayandık şehrin kapısına,

Ulubatlı bir genç, öldü bayrak aşkına.

Fatih adını takmışlar bana

Bir çağ kapanmış,meğer o anda.

Derken yıllar geçmiş,yüzyıllar,

Sahip çıkmış bu şehre evladı Türkler

Büyümüş,kocaman bir vatan olmuş

Şimdi Konstantinapolis ya adı,

İstanbul demiş ona,Türkün evladı

İşte böyle hocam,hayırmı,şermi?

Gözyaşları içinde dinledi Akşemseddin

Evlat dedi,hiç durma

İstanbulun fethidir,rüyanda gördüğün

Yedi yıl sonra,bindörtyüzelliüç

Oldu rüyadakinden bile daha güç,

Orta çağı kapatan bu büyük savaş

Sonsuza dek

Türkün alnında gururdur

Gözlerinde yaş.

Serhat Çalışkan

Atamız Osman Gazi

Yüce Devleti kurdu

Atamız Osman Gazi

Hep Allah için vurdu

Atamız Osman Gazi.

Gece gündüz durmadı

Cihaddan hiç yılmadı

Asla gönül kırmadı

Atamız Osman Gazi.

Şeyhiydi Edebali

Allah dostu bir veli

Ki ondan aldı eli

Atamız Osman Gazi.

Uzun yoldan gelmişti

Gün boyu at sürmüştü

Ziyarete varmıştı

Atamız Osman Gazi.

Şeyhine misafirdi

Dini kitaplar gördü

Elpence divan durdu

Atamız Osman Gazi.

O gece uyumadı

Yastığa baş koymadı

Yatağı bozulmadı

Atamız Osman Gazi.

Güzel bir rüya gördü

Kucağına ay girdi

Her muradına erdi

Atamız Osman Gazi.

Bu hürmete mükafat

Allah verdi saltanat

Şeyhine oldu damat

Atamız Osman Gazi.

Ertuğrulun oğluydu

Azim, iman doluydu

Allahın has kuluydu

Atamız Osman Gazi.

Adalet timsaliydi

İyilik meleğiydi

Hak yolun neferiydi

Atamız Osman Gazi.

Hidayet rehberiydi

Devletin direğiydi

Milletin önderiydi

Atamız Osman Gazi.

Vasfeylemek ne mümkün?

Atası odur Türkün

Osmanlı denen mülkün

Banisi Osman Gazi.

Muhkem iman kal'ası

Padişahlar babası

Hey nura gark olası

Atamız Osman Gazi…

Mehmed İhsan Uslu

Ahmet Yesevi

Yesi,

Türkistan Şehri!

Resulün izinden yürüyen

Bir büyük Veli,

Ahmet Yesevi

Fethi Anadolu’dur,

Yesevi’deki, ocak!

Hacı Bektaş Veli kadar,

Yunus kadar sıcak!

O’ dur,

İsmi ile Ahiyani Rum,

O’ dur, Baciyani Rum! ..

O’ dur, her açan gülün

Tomurcağı!

Rüzgarın taşıdığı,

Rahmet bulutları!

Yesi,

Türkistan Şehri!

Resulün izinden yürüyen

Bir büyük Veli,

Bedrettin Keleştimur

Fevzi Çakmak

Hak için haklının yanında isen

Bizde seninleyiz can Fevzi Çakmak

Eğer bu milletin hakkını yersen

Ateşler içinde yan Fevzi Çakmak

Bizim nazımız yok mülkü zeminde

Herkes bir hayalde kendi deminde

Arar isen himmet vardır kiminde

Yeter ki nefsini yen Fevzi Çakmak

Şehri Erzurum’a emir olursan

Sanma ki o mülk de baki kalırsan

Haktan ayrılırsan belâ bulursan

Başlar senin için son Fevzi Çakmak

Dilerim haksıza boyun eğmezsin

Mazlumu koruyup ona değmezsin

Yak şer yuvasını fitne yaymasın

Besleme kimseye kin Fevzi Çakmak

Talibim seninle hizmet etmeye

El ele tutuşup bile gitmeye

Dostluğumuz baki kalıp bitmeye

Hak edip yiyelim nan Fevzi Çakmak

Zalimin çapına bakmayalım biz

Aramıza namert sokmayalım biz

Garip gönülleri yıkmayalım biz

Koy diyenler desin kim Fevzi Çakmak

Güzelliğe muhabbetle bakalım

Şüpheleri güven ile yıkalım

Bu yarıştan yüzümüz ak çıkalım

Zoru başaracak gün Fevzi Çakmak

Sanayi kuralım bacası tütsün

Gül çimen ekilsin bülbüller ötsün

Vefasızlık şehrimizi terk etsin

Bulasın selâmet sen Fevzi Çakmak

Ahmediyem nazarımız hak bizim

Ne ağamız ne paşamız yok bizim

Atınca hedefe vuran ok bizim

Bir gün gelir bize gün Fevzi Çakmak

Ahmet Ergin

Yunus Emre

Sen ne güzel söylemişsin

Dini, dili güzel Yunus

Salih amel eylemişsin

Aşk oduyla yanan Yunus.

Güzellikte demirbaştır

Yunus sevgi Yunus aşktır

Özü, sözü cümle hoştur

Deryalara kanan Yunus.

Onu takip eden biziz

Yunus sevgi ormanında

Taptuk deyüp gice gündüz

Eğrileri yonan Yunus.

Bu ne güzel bir iksirdir

Büyülenir bir kez içen

Ne muamma ne sihirdir

Çiçeklere konan Yunus.

Şiirlerle satırdasın

Unutmak ne mümkün seni

Sonsuza dek hatırdasın

Oldun cana canan Yunus.

Gönül gözü seni seçti

YAŞAR buna şaştı kaldı

Güz gelmeden ekin biçti

Ekmeğe tuz banan Yunus.

Ramazan Yaşar

Alpaslan

Alpaslan

Çatal yürek,öncü komutan

Elde Kur'an

Bismillah

Başladı kutsal akın

Ovası toprak

Dağları gül kokan Anadolu’ya

İşte Ani, işte Şavşat

Az ötede Van

Buyur dedi ufkun usu

Susan sayılara

Susayan gönüllere su

Zalimlerin zulmüne

Kine,nefrete, kire

Kılıçlar çıktılar

Bir bir kınlarından

Alpaslan

Çatal yürek,öncü komutan

Elde Kur'an

Bismillah

Gökte ay yarım

Benim diyordu

Benim kararım

Yurt yapmak Anadolu’yu Türk’e

Yedi iklim yetmiş renk

Her boğumu bin ahenk

Kucak kucak

Çelenk çelenk

Güneşi getirdim diyordu güneşi

Güneşin doğusundan

Alpaslan

Çatal yürek,öncü komutan

Elde Kur'an

Bismillah

Omuzlarda ter

Heybesinde lor

Atının üstünde dimdik

Öylesine emin

Ölümüne vakur

Damarlarında atası Bilge Kağan:

“Üste Gök Tanrı basmazsa

Altta yağız yer delinmezse”

Dünün aynası temiz

Yarın avuçlarının içinde

Alpaslan

Çatal yürek,öncü komutan

Elde Kur'an

Bismillah

Dağ doruklarında,vadilerde

Yeniydi

Yepyeniydi

Özü hukuk

Sözü buyruk

Her komutanı bir ülke

Her ülkesi Alpaslan

Alpaslan

Çatal yürek,öncü komutan

Elde Kur'an

Bismillah

Muştular getirin diyordu

Oğullarına:

Melikşah’a,Togan’a, Gümüş Tekin’e

İlyas’a, Aslanşah’a

Muştular getirin diyordu bana

Komutanları:

Artuk Bey’e, Afşin’e Süleyman Şah’a

Muştular

İsfehan’dan,Merv’den,

Herat’tan, Horosan’dan

Güneyden Adıyaman’dan

Antakya’dan

Batıdan Muş’tan,Oltu’dan

Harput’tan

Alpaslan

Çatal yürek,öncü komutan

Elde Kur'an

Bismillah

Nice benim diyene kök söktüren

Rahla ovasında

Romen Diyojen’e diz çöktüren

Kutsal akınla

Anadolu’ma doğan

Asırlara inşa

Sözü haktan

Alpaslan

Çatal yürek,öncü komutan

Ne ilkti ne son kahraman.

Hadi Önal

Nene Hatun Söyledi

Ben dadaşım! Dadaşlar doğuran anayım...

Adım yoktur, Nene Hatun derler namıma.

Benzetmeyin beni pamuk döşeklerde

Güzellik uykusuna dalan bir hanıma...

Ben, kurak topraklarda solmuş umutlarını arayan

Elif'im, Fadime'yim...

Kum dolmuş saçlarını parmaklarıyla tarayan

Toprağın öz kızı Hatçe'yim, Emine'yim...

Devlet adında bir yiğide vuruldum da

Çeyizimi nakış nakış satırıma işledim...

En nihayet, hayalimi bıçağımla kestim ben!

Ayazdan kavrulup da muhtaç iken sıcağa

Kar oldum, tipi oldum tabyalarda estim ben! ..

Taş gibiyse ellerim, duygusuzluktan değil

Nasırdandır, nasırdan! ..

Delinmişse omuzlarım; ne yorgan ne döşekten

Hasırdandır, hasırdan! ..

Yüzüm dertten, pişmanlıktan kırış kırış olmuşsa

Mefkûreme eylediğim kusurdandır, kusurdan! ..

Kanatlarımı germişsem kartal gibi,

Bakıyorsam insanlara affetmez bir biçimde,

Dilimi koparmışsam ve kalmışsam lâl gibi;

Aslanları sıçanlara ezdiren

Şu lânetli asırdandır, asırdan! ..

Ben dadaşım! Dadaşlar doğuran anayım...

Adım yoktur, Nene Hatun derler namıma.

Benzetmeyin beni pamuk döşeklerde

Güzellik uykusuna dalan bir hanıma...

Şahin Kabakuş

Bizim Mevlanamızın..

Hakka dönmüş yönünü

Nur kaplamış önünü

Duymayan yok ününü

Bizim Mevlanamızın.

Yolu sünnet izinde

İman yüklü sözünde

Ney sesi var sazında

Bizim Mevlanamızın.

Kula açık dergahı

Umut verir sabahı

Kılavuzdur ALLAHI'I

Bizim Mevlanamızın.

Nefesi var erene

Seması var görene

Kapısı var girene

Bizim Mevlanamızın.

Fih-i mafih üstüne

Koşmuş cümle dostuna

Yeri yoktur kastına

Bizim Mevlanamızın.

Divanı-kebir dili

''Gel''diye açar gülü

Dostluğa çıkar yolu

Bizim Mevlanamızın.

Ömer Kalafat

Sinan'ı Anış

Yüce Selimiye önlerinde biz,

Bir yıldönümünü hep yad'a geldik,

Temiz duygularla taştı kalbimiz,

Sinan! Sinan! diye feryada geldik.

Adını cihanda bak, haykırıyor:

Taştan yarattığın her ölmez eser,

Göklerde hep seni soruyor arıyor,

Nice nice kubbe ve minareler.

Yüce Selimiye önlerinde biz,

Bir yıl dönümü yad'a geldik

Temiz duygularla taştı kalbimiz

Sinan! Sinan! diye feryada geldik.

M. Uluğ TURANLIOĞLU

Sinan İçin

Ey mimarlar mimarı! Benim yüce Sinan'ım

Seni andıkça artar, güvenimle inanım.

29 Mayıs günü içim dolar seninle.

Altın yapraklarıyla tarihim gelir dile.

Cenk olunca «Ocak» tan seferlere yollandın

Kılıncını bir pergel, gönye gibi kullandın,

Sanatın anlaşılmaz sırlarına erdin sen,

Çekicinle mermere ebedi ruh verdin sen.

Birer hayat fışkırır saray, hamam, çeşmeden,

Bütün Türk'ler mutludur, dehana erişmeden,

Zekanın şimşekleri ufuklarda çakıyor.

Selimiye'n, dünyayı hayrette bırakıyor.

Varlığınla milletin kıvanç duysun öğünsün,

Seni tanımayanlar, bilmeyenler döğünsün,

Adını işleyerek kalbimin üzerine,

Şiirimi sunuyorum, mum yerine türbene.

Cemal Oğuz ÖCAL

Mimar Sinan

Göklere yükseltip taşı, mermeri

Sütundan, kubbeden dağlar yarattın

Sanatın, zekanın emsalsiz eri,

Tarihe yıkılmaz temeller attın.

Mermere renk, taşa zevk işleyerek,

Kubbeleri nasıl yaptın öyle denk?

O minarelerde ilahi ahenk...

Ebedi sanatın sırrını attın.

Süleymaniyeler, Selimiyeler,

Tasviri imkansız birer şaheser.

Koca Mimar Sinan, bunlarla meğer,

Bir zafer devrini demek yaşattın?

Mimarlık tahtında bir saltanatın..

Dehanla tarihi getirdin dile,

Sanatı söylettin çeşme, sebile

Bir mülkün sahibi olmasan bile,

İ. Hakkı TALU

Fuzuli

İster kısa ister uzun

Yazdığın her satır mevzun

Edebiyat göğümüzün

Parıldayan mahı sensin

Işınsın doğan tanın

Evladısın üç vatanın

Gazel öten şiiristanın

Düzgün olan rahı sensin

Değeri var sende aşkın

Kılmışsa da seni şaşkın

Mecnun gibi bir aşıkın

Duyulacak ahı sensin

Türkmen’insin hem Bayat’ın

Korunmada saltanatın

Şiir gibi söz sanatın

Devrilmeyen cahı sensin

Yerleşmişsin her bellekte

Anılarsın çoğul tekte

Hem geçmiş hem gelecekte

Şairlerin şahı sensin

Husam Hasret

Fatih Sultan Mehmet Hana

Geçmiş tarihimin şerefi, şanı.

Yüce Peygamberin dostu Fatihim!

İslam ordusunun,sultanı, hanı...

On dördünde serdi postu Fatihim!

Hüzünlü İstanbul,tütmez bacası.

Osmanlı peşinde,genci,kocası...

Ak Şemsettin,Molla Hüsrev hocası...

Allah Allah dedi coştu Fatihim!

Marmara’yı topa tuttu taşırdı.

Gemileri kara yerden aşırdı.

İnanmadı Kahpe,Bizans şaşırdı.

Ulubatlı önde koştu Fatihim!

Peygamber müjdesi olunca ayan,

Geliyorum! dedi, İstanbul dayan!

Böyle bir serdarı eyledim beyan.

Yirmi bire girmiş baştı fatihim!

Küheylanlar saf saf şaha kaktılar.

Gürlediler, şimşek olup çaktılar.

Köpürdüler,seller gibi aktılar.

Denizleri yardı, taştı Fatihim!

Topkapıdan çalınınca mehteran...

Kalbimizde yaşıyorsun Mehmet Han.

Bayrağım kaleye dikildiği an,

Gülen yüzden güller saçtı Fatihim!

Ramazanım der ki nice sefere...

Bulaşmasın bize hiç bir kefere!

Allah’ın lütfuyla erdik zafere.

Geleceğe bir yol açtı Fatihim!

Ramazan Kurt

Fatih Sultan Mehmet

Peygamberimizde onu müjdelemişti

İstanbul'u aldı büyüklüğünü kanıtladı

İyiliği,dürüstlüğü,sevgiyi hep savunmuştu